• Time to read: 1 minute
  • 171
  • 0

வண்ணங்கள் நிரந்தரமல்ல

By முனியாண்டி ராஜ்.

எனக்குத் தெரிந்த முகங்கள்தாம் அவை

இப்போது

வெவ்வேறு வண்ணங்களில்

தங்களைத் தீட்டிக் கொண்டிருந்தார்கள் 

உள்ளுக்குள் குடைந்து

என் வண்ணம் அலசினார்கள்

வார்த்தைகளைத் தூண்டில்களுக்குள் வைத்து 

உள்ளத்தை இழுக்கிறார்கள்

வண்ணங்களை இரையாகப் பொருத்தி

 

வண்ணங்களில் விழுந்தெழுவது

அப்படியொன்றும் பழையதல்ல எனக்கு

மரங்கள் தோறும்

மரஞ்சார்ந்த தூண்கள் தோறும்

தூணற்ற கொம்புகளில் படர்ந்தும்

வண்ணங்கள் பறப்பதென்னவோ புதிதல்ல

ஒரு திருவிழா போல

முளைத்து விடுகிறது ஆண்டைந்து கணக்கில்

 

வண்ணங்களை மாற்ற முடியா தூரத்தில் 

எப்போதுமே தோற்று விடுகிறேன் நான்

என் வண்ணங்களை முதன்மைப்படுத்துவதில் 

வண்ணமற்றவனாகவே மாறி விடுகிறேன்

இப்போதும்கூட

என்னைக் கடக்கும் அறிமுக முகங்கள்

ஓர் எக்காளப் பார்வையைத்தான்

எறிந்துவிட்டுப் போகின்றன

ஒரு கருமைக்குள் என்னைத் தள்ளி 

 

கருப்பும் ஒரு வண்ணமென

கடப்பவர் உணரும் தருணத்தில்

வண்ணமற்றவர்களாகவே மாறியிருப்பர் அவர்களும்

 

 

 



உங்கள் கருத்தைப் பதிவு செய்ய :

Your comment will be posted after the moderation